Últimos artículos de ciencia

Les petits exploitants doivent produire le plus de nourriture possible sur très peu de terre, alors que le climat devient plus extrême et plus imprévisible. Les pesticides de synthèse aident, mais ils nuisent aux écosystèmes et à la santé humaine. Le projet européen UPSCALE a cherché à savoir si les plantes elles-mêmes peuvent protéger le maïs des ravageurs, en menant plus de 150 entretiens avec des agriculteurs et des experts — et, pour finir, vous pouvez vérifier si la nature a sa place dans vos choix de tous les jours.

I piccoli agricoltori devono produrre più cibo possibile su pochissima terra, mentre il clima diventa più estremo e imprevedibile. I pesticidi sintetici aiutano, ma danneggiano gli ecosistemi e la salute umana. Il progetto europeo UPSCALE ha verificato se le piante stesse possano proteggere il mais dai parassiti, conducendo oltre 150 interviste con agricoltori ed esperti – e alla fine puoi scoprire se nelle tue scelte quotidiane c’è spazio per la natura.

Los pequeños agricultores tienen que producir la mayor cantidad posible de alimentos en muy poca tierra, mientras el clima se vuelve más extremo e impredecible. Los plaguicidas sintéticos ayudan, pero dañan los ecosistemas y la salud humana. El proyecto europeo UPSCALE comprobó si las propias plantas pueden proteger el maíz de las plagas y, por el camino, realizó más de 150 entrevistas con agricultores y expertos – y al final puedes comprobar si en tus decisiones diarias hay sitio para la naturaleza.

Kleinbäuerliche Betriebe müssen auf wenig Land möglichst viele Lebensmittel erzeugen, während das Wetter extremer und unberechenbarer wird. Synthetische Pestizide helfen zwar, schaden aber Ökosystemen und der Gesundheit. Das EU-Projekt UPSCALE hat untersucht, ob Pflanzen selbst den Mais vor Schädlingen schützen können, und dafür über 150 Interviews mit Landwirten und Fachleuten geführt – und am Ende kannst du prüfen, wie viel Platz die Natur in deinen eigenen Entscheidungen hat.

Smallholder farmers have to grow as much food as possible on very little land, while the weather becomes more extreme and harder to predict. Synthetic pesticides help, but they also harm ecosystems and human health. The EU-funded UPSCALE project tested whether plants themselves can protect maize from pests, and its team carried out more than 150 interviews with farmers and experts along the way – and at the end you can check whether there is room for nature in your own everyday choices.

Una rete da pesca smarrita non scompare semplicemente sul fondo del mare. Secondo le stime degli esperti, gli attrezzi da pesca abbandonati, smarriti o scartati costituiscono circa il 10% di tutti i rifiuti marini. Il progetto europeo NETTAG+, coordinato da ricercatori dell’Università di Porto, punta su più soluzioni insieme: workshop per i pescatori, localizzatori acustici per le attrezzature, sonar abbinato all’intelligenza artificiale e robot subacquei — e alla fine puoi verificare quanta responsabilità verso il mare c’è nelle tue abitudini.

Un filet de pêche perdu ne disparaît pas simplement au fond de la mer. Selon les estimations d’experts, les engins de pêche abandonnés, perdus ou rejetés représentent environ 10 % de l’ensemble des déchets marins. Le projet européen NETTAG+, coordonné par des chercheurs de l’université de Porto, mise sur plusieurs solutions à la fois : des ateliers pour les pêcheurs, des balises acoustiques pour le matériel, un sonar couplé à l’intelligence artificielle et des robots sous-marins — et, pour finir, vous pouvez vérifier quelle part de responsabilité envers la mer se cache dans vos propres habitudes.

Una red de pesca perdida no desaparece sin más en el fondo del mar. Según estimaciones de expertos, los aparejos de pesca abandonados, perdidos o descartados representan alrededor del 10 % de todos los residuos marinos. El proyecto europeo NETTAG+, coordinado por investigadores de la Universidad de Oporto, recurre a varias soluciones a la vez: talleres para pescadores, marcadores acústicos para los aparejos, sonar combinado con inteligencia artificial y robots submarinos; y al final puedes comprobar cuánta responsabilidad por el mar hay en tus propios hábitos.

Ein verlorenes Fischernetz verschwindet nicht einfach auf dem Meeresgrund. Nach Schätzungen von Fachleuten macht zurückgelassene, verloren gegangene und entsorgte Fischereiausrüstung rund 10 % des gesamten Meeresmülls aus. Das europäische Projekt NETTAG+, koordiniert von Forschenden der Universität Porto, setzt auf mehrere Lösungen zugleich: Workshops für Fischer, akustische Markierungen für die Ausrüstung, Sonar mit künstlicher Intelligenz und Unterwasserroboter – und am Ende kannst du prüfen, wie viel Verantwortung für das Meer in deinen eigenen Gewohnheiten steckt.

A lost fishing net does not simply disappear on the seabed. According to expert estimates, abandoned, lost or discarded fishing gear makes up around 10% of all marine litter. The European NETTAG+ project, coordinated by researchers at the University of Porto, tackles it from several angles at once: workshops for fishers, acoustic tags for gear, sonar combined with artificial intelligence and underwater robots — and at the end you can check how much responsibility for the sea there is in your own habits.

W samochodzie elektrycznym wszyscy patrzą na akumulator i zasięg, a mało kto myśli o skrzynce, która w ogóle pozwala ten akumulator naładować. Tymczasem to właśnie ładowarka pokładowa bywa dziś wąskim gardłem: grzeje się, traci sprawność i zajmuje sporo miejsca. Europejski zespół projektu HiPower 5.0 pokazuje, że da się ją zmieścić w trzy razy mniejszej objętości, sięgając po azotek galu i sprytną integrację elementów — a na końcu możesz sprawdzić, jakim typem ładowacza jesteś na co dzień.

Zamienić dwutlenek węgla i wodę w płynne paliwo, a do tego użyć wyłącznie światła – brzmi jak przepis z powieści science fiction. Europejski zespół z projektu NEFERTITI zbudował układ reaktorów, który robi to w laboratorium, i bez owijania w bawełnę pokazał, gdzie leżą trudności: w wilgotności, w wydajności i w tym, że chemia lubi iść własną drogą. To historia o cierpliwości i drobnych regulacjach – a na końcu możesz sprawdzić, czy masz cierpliwość badacza paliw słonecznych.

Gdy coś się psuje, najtrudniejsze bywa wytłumaczenie, co właściwie się stało. Niemiecka spółka Blinkin postawiła na prostsze rozwiązanie: zdjęcie urządzenia, wyświetlacza albo tabliczki znamionowej zrobione smartfonem, które sztuczna inteligencja łączy z wiedzą zgromadzoną w całej firmie. System sprawdzano w zakładach przemysłowych, sklepach i sektorze publicznym — a na końcu możesz sprawdzić, czy przy usterkach jesteś typem, który pokazuje, czy raczej długo opisuje.

Wojna nie zawsze wygląda tak, jak na filmach. Czasem to atak na kolej, sabotaż torów albo próba przejęcia zapory, a granica między przestępczością a działaniami wojennymi zaczyna się rozmywać. Badacze z europejskiego projektu CYBERCOMM przyjrzeli się takim atakom hybrydowym i doszli do wniosku, że dawny podział ról między wojskiem a policją już nie wystarcza, a cywile coraz częściej sami stają się celem — a na końcu możesz sprawdzić, jak czujny jesteś w cyfrowym świecie.

Zły dzień, zaległe zadania, napięcie w związku — i ręka sama sięga po telefon. Wydaje się oczywiste, że w sieć uciekamy przed stresem i kiepskim nastrojem. Badacze z Uniwersytetu w Duisburgu-Essen postanowili to sprawdzić, przyglądając się przez dwa tygodnie zwyczajom 900 dorosłych. Wynik jest zaskakujący: to nie stres, lecz zwykła, codzienna pokusa najczęściej każe nam przewijać, grać i kupować dalej — a na końcu możesz sprawdzić, jak mocno ciągnie cię ekran.

Człowiek zwykle czuje, kiedy wchodzi na nieznany teren i jego wiedza przestaje wystarczać. Sztuczna inteligencja takiego wyczucia nie ma: uczy się na wybranych danych, a potem bywa bezradna, gdy świat wygląda inaczej niż podczas treningu. Europejski projekt E-pi uczył algorytmy rozpoznawać własną niewiedzę i sprawdzał to tam, gdzie pomyłka może być najdroższa, czyli w samochodach autonomicznych — a na końcu możesz sprawdzić, jak ty sam radzisz sobie z niepewnością.

Kornik, wichury i pożary to poważne zagrożenia dla europejskich lasów, a zmiany klimatu jeszcze je wzmacniają. Projekt SWIFTT spojrzał na drzewa z orbity: połączył dane satelitarne, sztuczną inteligencję i wiedzę leśników z czterech krajów. Efekt to platforma, która co miesiąc ocenia szkody, wypatruje pożarów i ostrzega przed zagrożeniem z wyprzedzeniem — a na końcu sprawdzisz, czy ty też działasz zawczasu, czy raczej gasisz pożary w ostatniej chwili.

Unijne kraje nie mogą już tylko pokazać, ile wydały na rolnictwo. Muszą udowodnić, że ich polityka rolna pomaga klimatowi, przyrodzie, bezpieczeństwu żywnościowemu i obszarom wiejskim. Tylko jak to sprawdzić? Projekt Tools4CAP zebrał metody i narzędzia z 27 państw członkowskich, testuje je w praktyce i uczy urzędników, jak z nich korzystać. Dobra decyzja zaczyna się bowiem od danych i rozmowy — a na końcu możesz sprawdzić, czy sam decydujesz na podstawie dowodów, czy raczej na wyczucie.

Rzeki i torfowiska da się przywracać naturze — i to nie na pojedynczych odcinkach, ale na dużą skalę. Europejski projekt MERLIN sprawdził to w praktyce w 18 miejscach, od niemieckiej rzeki Emscher po osuszone torfowiska w Finlandii. Najciekawszy wniosek nie dotyczy jednak koparek ani rysunków technicznych, tylko ludzi: o sukcesie częściej decyduje to, jak dogadują się urzędy, firmy, organizacje i naukowcy różnych specjalności — a na końcu możesz sprawdzić, jak odnalazłbyś się w takiej ekipie.

Rezonans magnetyczny pokaże, gdzie leży guz mózgu i jak jest duży. Ale czy powie, jak groźny jest nowotwór i czy leczenie zadziała? Giacomo Annio z Oslo sprawdza guzy drganiami: urządzenie wielkości telefonu przyłożone do głowy pozwala ocenić, czy tkanka jest sztywna, czy miękka. Wynik zaskakuje, bo najbardziej złośliwe glejaki okazują się miększe od otoczenia — a skoro to historia o patrzeniu głębiej, na końcu sprawdzisz, czy sam oceniasz sprawy po pozorach.